معلمی ازجنس پاییز

سرنوشت زرد
نویسنده : محمد - ساعت ٧:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/۱۳
 

بنام خدا

 

l8232_.jpg 

 

سلام و درود بر دوستان عزیزم

 

بخوانیدم با چند دوبیتی قدیمی از سروده های خودم

 

 

(1)

 

دوتایی زاده یک درد بودیم

اسیر سرنوشتی زرد بودیم

ولی با سر بلندی می نویسم

به روز حادثه ما مرد بودیم

 

(2)

 

 

هوای سینه ام آشفته حالیست

 

وبی تو زنده ماندن احتمالیست

 

تقاضا می کنم من را ببخشی

 

اگر دستان من اینگونه خالیست

 

(3)

 

 

بی تو با هر واژه ای بیگانه ام

 

عاشقم ؛دلخسته ام؛ دیوانه ام

 

بعداز آن روزی که رفتی بی خبر

 

بوی دلتنگی گرفته خانه ام

 

 

 

(4)

 

 

غرور چشمهایت دیدنی بود

 

شکوفه بر لبانت چیدنی بود

 

به هنگام تبسم گونه هایت

 

برایم تازه و بوسیدنی بود