بنام خدا

سلام

گاهی انسان حس می کنه در ورطه ای افتاده که به تدریج داره غرق میشه

هرچه تقلا میکنه  و دست و پا میزنه که از این ورطه بیرون بیاد بیشتر غرق

میشه. وقتی اتفاقی ناخوشایند برامون پیش می آید یا می شینیم خودمون را

سرزنش می کنیم و هی نق می زنیم واطرافیان ما هم کنار ما معذب می شند

یا آسمان و ریسمون می بافیم و هر دری خودمون را می زنیم رها بشیم.

اگرچه بعضی اشتباهات قابل جبرانند ولی یک اصل را در بعضی مواقع باید پذیرفت

که همیشه اشتباهات جبران پذیر نیستند و هیچ راهی نیست جز آن که

بهترین را ه را برای کنار اومدن با آن انتخاب کرد تا کمتر مارا عذاب بده

ریشه ی همه اشتباهات ما اینه که کمتر فکر می کنیم و حاضرنیستیم همه جوانب

کارمون را ارزیابی کنیم و عجولانه تصمیم می گیریم.

پ.ن: محمد جان کمتر نق بزن . گذشت عمر کی باز آید از نو؟