معلمی ازجنس پاییز

زنجیر
نویسنده : محمد - ساعت ۳:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/۱
 

بنام خدا

 

 

 

سلاااااااااااااااااام

 

بخوانیدم با غزلی قدیمی از خودم

 

 

((زنجیر))

 

 

وقتی که از آمدنت دیر می شود

کم کم دلم از زندگی سیر می شود



داغی عجیب حاصل از دست رفتنت

درسینه ام دارد فراگیر میشو د

 


من مطمئنم همه ی خوابهای من

در عمق چشمان تو تعبیر می شود



هر لحظه از مغرب چشمان ابری ام

سیلابی از گریه سرازیر می شود

 


روزی فرا می رسد از راه که نام من

در گوشه ی قلب تو زنجیر می شود

 


                                                              مرداد ماه 1389

 

پ.ن1:ببخش ای خاکی خسته

 
اگر امشب به میل من


کنارم تا سحر بیدار ماندی


برای آخرین شب هم ز چشمت عذر می خواهم


که امشب میزبان


رنج من گشتی


خداحافظ


برای آخرین لحظه خداحافظ ....!؟