معلمی ازجنس پاییز

فرصت هااااااااا
نویسنده : محمد - ساعت ۱:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/٤
 

بنام خدا

 

 

 

 

سلااااااااااااااااااام

 

امروزصبح که از مدرسه به خونه برمیگشتم داشتم  به این فکر می کردم که ما آدما

از بدشانسی خودمون و خوش شانسی اطرافیانمون حرف میزنیم و یا دیگران را متهم

می کنیم که دارند چوب لای چرخ ما می گذارند و با سوز و گداز از مظلومیت خود

و ظلمی که دیگران به ما می کنند میگیم یا مینویسیم و همیشه دوست داریم

کسانی که رنج ما را میخونند یا میشنوند با ما همدلی کرده و ما را عاری از اشتباه

بدونند و حق را به ما بدند.

 

میگیم ما بدشانسیم ولی فلانی خدا خوش شانس خلقش کرده و...

پس سهم خود ما تو این مابین چی میشه؟ مگه خود ما تو زندگی کم فرصت خوب

را خدا برامون فراهم کرده؟

زندگی استفاده از فرصتهاست و هرکس از فرصتها بخوبی و با تفکر استفاده کرده

تونسته موفق باشه و هرکس قدر فرصتهای بدست آمده را ندونسته ممکنه

سرنوشتش تباه شده باشه.

پس ربطی به شانس نداره. این منیت ها ؛طمع ورزی ها؛حسادت ها؛

و بی ایمان بودن به خالق هستی بوده که فرصت ها را از ما گرفته.

 

خدا وکیلی برای شما در انتخاب دوست؛ شغل؛رشته تحصیلی؛ ازدواج؟؛و...

فرصت مهیا نشده که مفت اون را از دست دادی و بعد نشستی حسرت خوردی

بیاییم با خودمان روراست باشیم نه حسادت کنیم نه بخل بورزیم نه به ذات خداوند

افترا ببندیم و نه بدگویی از دیگران کنیم بلکه راستی حسینی بگیم:

 

خودمون لیاقت نداشتیم و باعث همه ی آلام های ما خود مائیم نه دیگران

اینجوری فرصت های بعدی ازدستمون مفت نمیره.

 

 

پ.ن: فرصتها چون ابر می گذرند، پس فرصت های خوب را غنیمت شمار