معلمی ازجنس پاییز

زنجیر

محمد — Mon, 21 May 2012 12:19:19 GMT

بنام خدا

سلاااااااااااااااااام

بخوانیدم با غزلی قدیمی از خودم

((زنجیر))

وقتی که از آمدنت دیر می شود

کم کم دلم از زندگی سیر می شود

داغی عجیب حاصل از دست رفتنت

درسینه ام دارد فراگیر میشو د

من مطمئنم همه ی خوابهای من

در عمق چشمان تو تعبیر می شود

هر لحظه از مغرب چشمان ابری ام

سیلابی از گریه سرازیر می شود

روزی فرا می رسد از راه که نام من

در گوشه ی قلب تو زنجیر می شود

مرداد ماه 1389

پ.ن1:ببخش ای خاکی خسته

اگر امشب به میل من

کنارم تا سحر بیدار ماندی

برای آخرین شب هم ز چشمت عذر می خواهم

که امشب میزبان

رنج من گشتی

خداحافظ

برای آخرین لحظه خداحافظ ....!؟

امتحانات

محمد — Thu, 17 May 2012 18:00:31 GMT

بنام خدا

سلااااااااااااااااااااااااااام

بالاخره از روز شنبه 23 اردیبهشت امتحانات پایانی بچه ها شروع شد و برای

من هفته ای پر مشغله بود از طرفی بیشتر مراقبتهای امتحانی را تو اردیبهشت

برداشتم و از طرف دیگر حجم زیادی از امتحانات من تو روزهای اول بود و من

شدیدا درگیر تصحیح اوراق امتحانات هستم .بیشتر اونا را صحیح کردم و

تعدادی از برگه ها باقی مونده که ایشالا فردا ترتیبش را خواهم داد.

1- اکثرا بچه ها نمراتشون در حد متوسط بوده و مدرسه نمونه شهید بهشتی

فوق العاده کار کردند و حسابی خستگی را از تنم خارج کردند. باورکنید برای

یک معلم هیچ چیز ارزشمندتراز موفقیت شاگرداش نیست.

2- یه نکته هم بگم متاسفانه وجود غلط املایی تو اوراق دانش آموزان بیش از حد

شده و مختص به شاگردان من نیست و الان اپیدمی شده.

باور کنید کلماتی را غلط می نویسند یا از نوعی جمله بندی استفاده می کنند

که زمان ما تو کلاس دوم دبستان هم نمی تونستی این غلطها را مشاهده کنی

فقط بلدیم بگیم فارسی را پاس بدارید.

من الان وقتی دارم برگه ها را تصحیح میکنم به نکاتی جالب بر میخورم و همسرم

را صدا میزنم میاد با هم میخونیم و کلی میخندیم و بساط خنده ما براهه.

3- اینروزها صبحها پر نشاط تر از همیشه از خواب بلند میشم و بعد از خوندن

نماز میرم پارک والفجر و همراه با تعدادی از همکارام میدوم و پیاده روی میکنم

8 کیلومتر با سرعت زیاد پیاده روی میکنم و 6 کیلومتر هم میدوم

4- 5 کیلو از وزنم کمتر شده و الان رسیدم به 70 کیلو ولی باید یه کوچولو

اضافه بکنم وزنم را.

پینوشت: این یکی از همون عکسهای سفرمون به کازرونه

که بهتون قول دادم . درکنار حمید دبیر زیست شناسی

هستم

بغض کال

محمد — Sun, 13 May 2012 18:06:16 GMT

بنام خدا

سلااااااااااااااااام

غزلی قدیمی از سروده های خودم

بغض کال

در من دهن وا می کند بغضی که کال است

بغضی که دستاورد اندوه سه سال است

هرگز ندانستم که بعد از رفتن تو

دیگر خیال زنده بودن احتمال است

از رفتنت با اینکه مدتها گذشته

اما هنوزم رفتنت جای سوال است

از دوری ات در آتشی افتاده ام که

حتی تصور کردنش دوراز خیال است

دیشب به خوابم آمدی با خنده گفتی

من رفته ام ؛برگشتنم دیگر محال است

1/6/89 - محمد

سفرنامه

محمد — Thu, 10 May 2012 18:38:08 GMT

بنام خدا

سلاااااااااااااااااااااااااااااااام

عصر پنج شنبه گذشته به همراه همکارانم در دبیرستان شریعتی به شهرستان کازرون

رفتیم. ساعت 5 من به اتفاق دو تا از همکارانمون جداگانه از شهر خودمون حرکت کردیم

و حدود ساعت 6 رسیدیم شهر کنارتخته و اونجا بستنی خوردیم و دوباره حرکت کردیم

وحدودای ساعت 7:30 رسیدیم روستای زیبای جعفرآباد که خیلی خیلی باصفا بود

سریعا رفتیم باغ یکی از دوستان همکارمون مازیار و بساطمون را پهن کردیم

اون باغ چندتا اتاق داشت و یک درخت بزرگ بود که ما موکتها را زیر اون پهن کردیم

وبعد لباسهامون را تعویض کردیم و دور هم نشستیم یه چای خوردیم و از هرجا

نقل کردیم .یکی از کشاورزان سالخورده و بومی محل هم اومد پیش ما و اطلاعاتی

را از روستا در اختیار ما گذاشت .

ساعت 8 حسن و مازیار برای خرید وسایل شام و صبحانه رفتند شهر کازرون و

بچه ها هم در کنار هم کمک کردند تا مقدمات اولیه شام را تدارک ببینند .

ساعت 10:30 شام که خوراک بندری بود آماده شد وبعد از صرف شام دوباره

نشستیم و صحبت کردیم من هم برای این که جو صمیمانه تر بشه چند تا جوک

برای بچه ها گفتم و خندیدند.

آخر شب مازیار ارگ خودش را آورد وآهنگهای درخواستی بچه ها را که اکثرا محلی و

بندری بود اجرا کرد و انصافا اونقدر زیبا این کار را انجام دادکه حسابی لذت بردیم

تو همین حین هندونه هم آوردند و خوردیم و حدود ساعت 2 شب خوابیدیم

صبح با صدای زنگ موبایل بیدار شدم و نماز را خوندم و همراه با همکارم عبدالمجید

رفتیم برای پیاده روی تو باغات خیلی با نشاط بود.

بعد حدود 90 دقیقه برگشتیم و دیدیم اکثر بچه ها بیدار شدند و دارند تدارک

صبحونه می بینند .مدتها بود صبحونه تپل و دسته جمعی نخورده بودم

مفصل خوردم و بعدش دوباره زدیم برای گردش تو روستا و ساعت 11 برگشتیم

بچه ها رفته بودند کازرون از رستوران جوجه کباب و کوبیده بگیرند برای ناهار

ساعت 1 برگشتند و ما ناهار خوردیم .

بعد ناهار بچه ها از خاطرات مدرسه و شاگردان در همین سال تحصیلی و

سالهای قبل می گفتند.

آقا جهان مدیر مدرسمون که بسیار نازنین هست از زحمات تک تک همکارا در

طول سالی که گذشت قدردانی کرد و هدیه ای ارزشمند را بمناسبت روز معلم

تقدیم همکاران کرد.

خوردن آجیل و هندونه و همزمان صحبت کردن آخرین برنامه بود و سرانجام

ساعت 5 اسباب و وسایل را جمع نموده و عزم وطن نمودیم

تو مسیر برگشت دوباره در کنارتخته بستنی خوردیم و ساعت 8 شب رسیدیم

خونه جاتون سبز بود.

عکسهای سفرمون را در پستای بعدی خواهم گذاشت.

شعر وداع با سال تحصیلی

محمد — Sat, 05 May 2012 10:10:00 GMT

بنام خدا

سلام بر دوستان وشاگردان مهربونم

قسمتی از مثنوی وداع از سروده های خودم

تقدیم به دانش آموزان عزیزم بمناسبت پایان

سال تحصیلی

وداع تازه

باز هنگام وداعی تازه است

غصه ها در سینه بی اندازه است

بغض تلخی در گلویم مانده است

سد راه گفتگویم مانده است

ناله هایم ناله های درد نیست

ناله ای جز ناله یک مرد نیست

قبل از این در سینه ی ما غم نبود

در دل ما شور و شادی کم نبود

روزهای شادمانی سر شدند

لحظه های دلخوشی آخر شدند

فرصتی دیگر برای کوچ نیست

انتظارم جز خیالی پوچ نیست

هر چه گفتیم از کویر و دشت بود

راه رفته راه بی برگشت بود

تو چه می دانی زداغ زنجره؟

مرگ پروانه کنار پنجره

خاطرات خوب ما پر پر شدند

سهم میز و تخته و دفتر شدند

وبخوان در چشمهایم درد را

قصه تنهایی یک مرد را

لحظه رفتن به یادم گریه کن

قطره اشکی برایم هدیه کن

سهم ما حالا فقط تنهایی است

خالی از هر عشق و هر زیبایی است

کاش می شد درد را تفسیر کرد

خواب چشمان مرا تعبیر کرد

سرنوشتم سخت مبهم می شود

طرح نامعلومی از غم می شود

روزهامان بوی خوب یاس داشت

عطر سیب و طعمی از گیلاس داشت

ای کویر ای شاهد غمهای من

در تو گم گشته دل شیدای من

سینه را با آتش غم گر زدند

آرزوهای مرا آجر زدند

گر چه شعرم خالی از احساس بود

خالی از بوی ترنج یاس بود

چون که از ژرفای غم جوشیده بود

عیب بی وزنی آن پوشیده بود

در شما دیدم محبت را بسی

از شما بهتر نمی دانم کسی

دوستانی مهربان و بی ریا

خالی از هر نوع غرور و ادعا

گوش کن تا با تو گویم یاورم

از همان ناگفته های آخرم

بر سر هر کس اگر دادی زدم

در کلاس درس فریادی زدم

ازبزرگی دوستان عفوم کنید

مهربخشش برخطاهایم زنید

شعرهایم گر چه از درد دل است

لیک در توصیفتان ناقابل است

آرزو دارم که هر جا می روید

این نصیحت را زشیخی بشنوید

نیست در دنیا بجز نیکی اثر

غیر از این باشد برایت دردسر

مدرسه لبریز از بوی شماست

شعر من شرمنده روی شماست

در امان باشید از رنج وبلا

خرم ومسرور بایادخدا

ارادتمندشما: محمد علی شیخی

(بدون عنوان)

محمد — Wed, 02 May 2012 10:58:11 GMT

بنام خدا

می رفتیم و درختان چه بلند و تماشا چه سیاه
راهی بود از ما تا گل هیچ
مرگی در دامنه ها ابری سر کوه مرغان لب زیست
می خواندیم بی تو دری بودم به برون و نگاهی به کران وصدایی بهکویر
می رفتیم خاک از ما می ترسید و زمان بر سر ما می بارید
خندیدم : ورطه پرید از خواب و نهان آوایی افشاندند
ما خاموش و بیابان نگران و افق یک رشته نگاه
بنشستم تو چشمن پر دور من دستم پر تنهایی و زمین ها پرخواب
خوابیدم می گویند : دستی در خوابی گل می چید

سهراب سپهری

سلام دوستان خوب و مهربانم

از تک تک شما خوبان ممنونم که با پیام تبریکات قشنگتون

روزی زیبا را برایم رقم زدید.

به تک تک شما خوبان افتخار میکنم و وجود شما را دراین

دنیای مجازی در کنار خودم نعمتی بسیار بزرگ ولطفی

بی پایان از طرف خالقم می دانم

برایتان از خداوند بهترین لحظات را در زندگی آرزومندم

بازی وبلاگی

محمد — Fri, 27 Apr 2012 18:01:00 GMT

بنام خدا

سلام دوستان خوبم

چند روز قبل خورشید خانوم از وبلاگ سرزمین هزار رنگ تو وبلاگش یک بازی

زیبا را تدارک دیده بود و من هم با اجازه ایشون این بازی را تو وبلاگم انجام دادم

اگه ماهی از سال بودم : مهرماه

اگه یک روز هفته بودم : 5 شنبه

اگه عدد بودم :15

اگه جهت بودم : جنوب غربی

اگه همراه بودم : همدل و همیار

اگه نوشیدنی بودم : دلستر انبه

اگه گناه بودم :.....

اگه درخت بودم : نخل

اگه گل بودم : لاله

اگه آب و هوا بودم : گرم و مرطوب

اگه رنگ بودم : سفید

اگه صدا بودم : صدای علیرضا روزگار

اگه پرنده بودم : پرستو

اگه فعل بودم : دویدن

اگه زمان بودم : گذشته

اگه یک خیابون بودم : خیابان زندشیراز

اگه یک فیلم بودم : خاک سرخ

اگه یک پزشک بودم : تغذیه

اگه یک پنجره بودم : روبه دریا

اگه تاریخ بودم : 7اسفندماه 88

اگه کتاب بودم : جان شیفته

اگه شعر بودم : برف بارید

اگه طبیعت بودم : کناردریا

اگه میوه بودم :هلوانجیری

اگه شکلک بودم :

با تشکر از خورشید عزیز . شما دوستان مهربون خواستید این بازی را

ادامه بدید.

خودم باشم

محمد — Thu, 26 Apr 2012 08:59:33 GMT

بنام خدا

سلام دوستان خوبم

بخوانیدم با غزلی قدیمی از خودم

خودم باشم...

تو می خواهی که تا هستم گرفتار خودم باشم

ودر سوگ غزلهایم عزادار خودم باشم

در این شهری که دلتنگی گرفته آسمانش را

غمم با خویش میگویم که تکرار خودم باشم

همیشه شانه های تو پناه غصه هایم بود

گرفتی شانه ات از من که سربار خودم باشم

برو زیبا؛ خداحافظ. که بعداز رفتنت در خود

شکستم بی صدا شاید؛که آوار خودم باشم

نمی خواهی مرا دیگر ولی باور ندارم من

که باید بعد تو تنها خودم یار خودم باشم

روزهای پایانی مدرسه

محمد — Mon, 23 Apr 2012 12:36:00 GMT

بنام خدا

سلااااااااااااااااااااام

روزهای پایانی مدرسه نزدیک شده معمولا در این روزها حس متضاد و دوگانه ای

میاد سراغم . از یک طرف تعطیلات شروع میشه و میتونیم به ذهنمون حسابی

استراحت بدیم و این برامون خوشحال کننده است .

اما طرف دیگر قضیه وداع با شاگردانم هست که حسابی بهشون عادت کردم و

مطمئنم خیلی زود دلتنگشون میشم . خب چه میشه کرد این حس دلتنگی

از سال 1361که کلاس اول ابتدایی بودم وجود داشته و تا ابد خواهد بود.

امروز برنامه امتحانات خرداد ماه را دادند . منم از چند روز قبل همه ی سوالات

امتحانی مربوط به خودم را طراحی و تایپ کردم و همراه با کلید اون به مدیران

مدارسی که تدریس داشتم تحویل دادم و از این بابت نگرانی چندانی ندارم

صبحها طبق روال همیشه بعد از نماز صبح میرم ورزش .تازگیها پارک والفجر

خیلی شلوغ میشه و افراد بیشتری برای ورزش میان .منم ورزشم را بیشتر کردم

وتازگیها به جای 12 کیلومتر 16 کیلومتر می دوم وصبح که میرم کلاس کلی

با نشاطم.

دلم یک مسافرت میخواد ایشالا بعد امتحانات میرم همدان و ارومیه و تبریز و کردستان

برای روحیه ام خوبه . دوست داشتم تابستون را برم آنتالیا ولی مشکل ویزا دارم

واگر تونستم ویزا بگیرم میرم و گرنه ایشالا سال آینده میرم.

نامه های آخر

محمد — Wed, 18 Apr 2012 13:25:53 GMT

بنام خدا

سلام دوستان همیشه همدلم

بخوانیدم با شعری از خودم

((نامه های آخرت))

گفته ای من رفته ام از خاطرت

خط زدی نام مرا از دفترت

مثل اشکی ناگهان افتاد ه ام

از شمال غربی ی چشم ترت

کاش می شد لحظه ای جا می شدم

درمیان این دل پهناورت

آسمان با وسعت آبی ی خود

می شود شرمنده از بال و پرت

کم کمک امشب به پایان میرسم

با مرور نامه های آخرت

بعد مرگم مطمئنم می شود

عشق پاک و بی ریایم باورت

برسر قبرم بیا حمدی بخوان

هر زمان یادم بیفتد بر سرت