زنجیر

بنام خدا

 

 

 

سلاااااااااااااااااام

 

بخوانیدم با غزلی قدیمی از خودم

 

 

((زنجیر))

 

 

وقتی که از آمدنت دیر می شود

کم کم دلم از زندگی سیر می شود



داغی عجیب حاصل از دست رفتنت

درسینه ام دارد فراگیر میشو د

 


من مطمئنم همه ی خوابهای من

در عمق چشمان تو تعبیر می شود



هر لحظه از مغرب چشمان ابری ام

سیلابی از گریه سرازیر می شود

 


روزی فرا می رسد از راه که نام من

در گوشه ی قلب تو زنجیر می شود

 


                                                              مرداد ماه 1389

 

پ.ن1:ببخش ای خاکی خسته

 
اگر امشب به میل من


کنارم تا سحر بیدار ماندی


برای آخرین شب هم ز چشمت عذر می خواهم


که امشب میزبان


رنج من گشتی


خداحافظ


برای آخرین لحظه خداحافظ ....!؟

/ 10 نظر / 28 بازدید
بهنام منصوری

خداحافظ برای چی؟ کجا با این شتاب ای مرد؟ هزاران حرف ناگفته به لب دارم گمان کردی که تب دارم؟[نیشخند][نیشخند][نیشخند] نه جانم؛حال من خوب است

مریم

چقدرقشنگ بودخیلی به دلم نشست

منصور

[گل]سلام همکار عزیز دست نوشته های خوبی در وبلاگ گذاشته ای موفق باشی

پرپروک

سلام بی نهایت به دلم نشست[گل]

منتظر محبوب

خیلی غزل زیبایی بود آقا معلم[گل]

آفتاب

سلام خیلی زیبا بود. شعراتون همه قشنگن روز خوش.