غزلی از خودم((غم فاصله ها))

 بنام خدا

 

 

 

 

سلام دوستان خوب و مهربانم

 


 

شبتون بخیروشادی

 


 

وبخوانیدم با غزلی  از خودم

 


 

((غم فاصله ها))

 


 

وعده دادی که غم فاصله را کم بکنی

سینه ی غم زده ام را تهی از غم بکنی


 

گفته بودی که اگر گریه مجالت بدهد

شبی از خنده و از شعر فراهم بکنی


 

می روی آه دلم دامن تو می گیرد

اشک چشمان مرا تا که مجسم بکنی


 

دورازانصاف و وفا بود که آن هم شب عید

با غم رفتن خود پشت مرا خم بکنی


 

آرزویش به دلم مانده فقط ثانیه ای

روبرویم بنشینی و تبسم بکنی


 

کاش با آمدنت این لب تبدار مرا

به فراخوانی  یک بوسه مصمم بکنی

 

 

/ 22 نظر / 36 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مریم

خیلی زیبا نوشتیدعالی بود

هم نفس

چقد قشنگ گفتید... آفرین بر شما معلم نمونه[گل] آپم[گل]

هم نفس

غنچه ای در بغچه ی دل دارم بگذاراین غنچه تا ابد نشکفته بماند....

آفتاب

سلام شعراتون همه پر از اندوه و غمه. احسنت خيلي زيبا مي نويسين. موفق باشيد.[گل]

بهنام منصوری

سلام ای گردگیری کنندۀ شاگردان[نیشخند][نیشخند][نیشخند]

ندا

سلام در عین زبایی خیلی خیلی تلخه ... [ناراحت]

ق.ل.م

آرزویش به دلم مانده فقط ثانیه ای روبرویم بنشینی و تبسم بکنی زیبا بود[گل]

‍‍‍‍‍‍پریسا

سلااااااااااااااااااااام..........ممنون که به وبمون سر زدین............گفتین معلم غرافیایییییییییین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟از کدوم نوعش؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟از اونا که هی امتحان می گیرن و حاظرن ساعت فیزیک هم به خاطر جغرافیا کنسل شه؟؟؟؟؟؟؟؟؟

جهان

سلام شعر زیبایی بود [گل]

سپيده

خيلي قشنگه....