هجاهای مبهم

بنام خدا

 

 

 ۲۰۱۲۰۹۲۳(۰۰۹).jpg

 

 

 

سلام دوستان مهربانم

 

وقتتون بخیر وطاعاتتون مقبول درگاه حق تعالی

 

 

بخوانیدم با غزلی قدیمی از سروده های خودم

 

 

((هجاهای مبهم))

 

 

 

با آن که آواره ترین مرد عالمم

اما شکوفا شده بر لب تبسمم

 

 

 در روح بی تاب من آرامشی مجو

موجم که  هر ثانیه ای در تلاطمم

 

 

 می خواستم ازتو بگویم ولی نشد

ازبس که سرشار هجاهای مبهمم

 

 

گر ریشه های غم من را درآوری

حاصل ضرب غم حوا و آدمم

 

 

من مرتدم عاقبتم دار می شود

شایسته ی آتش داغ جهنمم

 

 

بر روی پیشانی من غم نوشته اند

زیرا که از سلسله درد و ماتمم

 

  

دیماه 1389                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               پ.ن: شرمنده ی دوستان بلاگفا یی هستم که اومدم

وبشون را خوندم ولی نتونستم براشون کامنتی بذارم

ایشالا به محض برطرف شدن مشکل بلاگفا مجدد

خدمت می رسم      خجالت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/ 20 نظر / 34 بازدید
نمایش نظرات قبلی
افسانه

بی گناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق. یوسف از دامان پاک خود به زندان رفته است.

مه سو

تولدتون مبارکا باشه پیشاپیش......[لبخند][گل][گل][گل]

مامان نازدونه ها

تولدت مبارك دوست مهر ماهي من[قلب] از خداوند بزرگ بهترينها رو برات خواهانم[گل]

مریم

سلام آقا معلم اومدم تولدتون رو با1روز تاخیر تبریک بگم

افسانه

عشق مثل کشیدن دو سر یک کِش میمونه که ۲ نفر دارن میکشنش اگه یکی ولش کنه دردش واسه کسی میمونه که هنوز اونو سفت نگاه داشته

افتاب

سلام [گل]

زیبا

تـا هست جهــان شـور محــرم باقیست این جلوه ی جان در همه عالـم باقیست ازنـالـه ی نـیـنــوای یـاران حسـیـن همواره به لب زمـزمه ی غم باقیست ... السلام علیک یا ابا عبداله